Grobowiec z Kazanłyku jest jednym z około 500 obiektów wchodzących w skład ogromnej nekropolii, lejącej niedaleko starożytnego trackiego miasta Seuhopolis. Został on odkryty przypadkowo 19 kwietnia 1944 roku przez żołnierzy rozkopujących wzgórze podczas tworzenia szańców. Najprawdopodobniej należał do władcy lub wielmoży trackiego, który został tam pochowany wraz z żoną.

Główna komora ma kształt okręgu, a jej średnica wynosi 2,65 m. Do komory prowadzi ciasny korytarz o długości 1,95m. W grobowcu odkryto niewiele spośród kosztowności, które zwyczajowo zostawiało się umarłym po śmierci. Świadczy to, że został on splądrowany najprawdopodobniej jeszcze w starożytności.

Najbardziej wartościowym elementem w grobowcu są malowidła ścienne. Wszystkie one namalowane zostały w mieszanym tracko-grackim stylu i reprezentują wysoki poziom artystyczny. W komorze grobowej znajduje się kilka fryzów. Pierwszy przedstawia ucztę, w której uczestniczy mąż i żona, prawdopodobnie jest to pożegnanie przez żoną zmarłego męża. Parze towarzyszą muzykanci, słudzy oraz konie. Ściany korytarza zdobione są malowidłami przedstawiającymi walki pieszych i konnych.

Źródło: www.wikipedia.pl